Empanada de Gambas - Manxares Galegos
Hai sabores que chegan á mesa e axiña nos lembran o mar.
O arrecendo da cebola cociñándose amodo, o tomate, o allo, unha folla de loureiro e as gambas agardando a súa quenda. Despois, todo queda pechado entre dúas capas de masa e entra no forno de leña.
Parece sinxelo. E quizais aí estea precisamente parte do segredo dunha boa empanada galega: non necesitar agochar o produto, senón darlle tempo.
GAMBAS, CEBOLA E UN SOFRITO QUE SE FAI SEN PRISAS
Nesta empanada as gambas son as protagonistas, acompañadas por unha combinación moi recoñecible da nosa cociña: cebola, tomate, allo e loureiro.
Ingredientes sinxelos que, ao cociñarse xuntos, forman un recheo zumarento e cheo de sabor.
E despois está a masa.
A que recolle os zumes do recheo mentres a empanada se coce e fai que cada porción teña dúas partes que non deberían entenderse por separado: o que está dentro e todo o que o envolve.
Porque nunha boa empanada o recheo importa.
Pero a masa tamén.
O FORNO DE LEÑA TAMÉN FORMA PARTE DA RECEITA
Poderiamos dicir simplemente que esta empanada está cocida en forno de leña.
Pero quedariamos a medias.
Para nós o forno de leña non é só unha maneira de cociñar. É unha forma de facer as cousas.
Hai que acendelo, alimentalo e agardar. Hai que coñecer o lume e saber cando o forno está preparado para recibir a empanada.
Dentro, a masa comeza a dourarse mentres a calor remata de unir o recheo con aquilo que o envolve.
E pouco a pouco aparece un deses arrecendos que moitos recoñecemos mesmo antes de saber de onde vén.
O dunha panadaría.
O dunha empanada acabada de facer.
O da leña ardendo.
Para algunhas persoas será simplemente un arrecendo agradable.
Para outras pode significar moito máis: unha aldea, unha panadaría de toda a vida, unha comida familiar ou aqueles días nos que alguén chegaba á casa cunha empanada e non facía falta preguntar que iamos comer.
Por iso seguimos falando do forno.
Porque hai cousas que paga a pena conservar.
ELABÓRASE CANDO TI A PIDES
Cando mercas alimentos por Internet é lóxico preguntarse que ocorreu antes de que ese paquete chegase ata a túa porta.
Cando se preparou?
Canto tempo levaba agardando?
Neste caso podemos responderche con algo moi sinxelo:
esta empanada de gambas ELABÓRASE BAIXO PEDIDO. Nun forno de Ponte Caldelas ( Pontevedra)
O teu pedido é o que pon en marcha o proceso.
Prepárase, énchese, péchase e cócese no forno de leña. Despois necesita arrefriar correctamente antes de estar preparada para viaxar.
Non queremos que unha empanada pase días agardando por atopar comprador.
Preferimos que sexa o comprador quen dea comezo á súa elaboración.
DO FORNO DE LEÑA Á TÚA CASA
Facer unha empanada con coidado é só unha parte do camiño.
A outra comeza cando sae do obradoiro.
E cando falamos de alimentos, especialmente cando teñen que percorrer quilómetros, esa parte tamén importa.
Por iso as nosas empanadas viaxan en TRANSPORTE REFRIXERADO, mantendo a cadea de frío durante o envío ata a súa entrega.
Queremos que cando o paquete chegue á túa casa poidas preocuparte do verdadeiramente importante:
con quen vas compartila.
Porque mercar comida por Internet debería permitirnos achegar distancias, non engadir incerteza.
E se estás lonxe de Galicia, quizais dentro desa caixa viaxe tamén algo que non aparece escrito entre os ingredientes.
Un pequeno motivo para volver reunirnos arredor dunha empanada.
QUE TAMAÑO ESCOLLO?
Esta empanada está dispoñible en dous tamaños:
• 1 kg → aproximadamente 6 racións.
• 1,5 kg → aproximadamente 8-10 racións.
Son cantidades orientativas. Dependerán de como cortes a empanada, de se é o prato principal ou se a compartes con outros alimentos.
E tamén, como ocorre case sempre, de cantos deses que din “eu só vou probar un anaquiño” acaban repetindo.
INGREDIENTES
Fariña de trigo (GLUTE), auga, sal, aceite de xirasol, margarina vexetal (SOIA), lévedo, cebola, azafrán, ovo —pintado moi lixeiro na tapa— (OVO), gambas (CRUSTÁCEOS E DERIVADOS), tomate frito, loureiro e allo.
ALÉRXENOS
Contén GLUTE, SOIA, OVO e CRUSTÁCEOS.
UNHA EMPANADA TAMÉN PODE SER UNHA FORMA DE VOLVER
Hai sabores que pertencen a un lugar.
Non porque só poidan comerse alí, senón porque aprendemos a relacionalos con determinados momentos da nosa vida.
Unha mesa chea.
Unha comida de domingo.
Unha visita á aldea.
O mostrador dunha panadaría.
O arrecendo dun forno de leña.
Quizais por iso unha empanada pode ser moito máis ca algo que poñemos na mesa.
Esta de gambas elabórase baixo pedido, cócese en forno de leña e viaxa refrixerada ata a túa casa.
Despois nós xa non podemos facer moito máis.
Abrir a caixa, cortar o primeiro anaco e decidir con quen compartilo correspóndeche a ti.
E quizais, durante ese primeiro bocado, os quilómetros que te separan de Galicia parezan un pouco menos.